Gisteren rond etenstijd stond tante Karin ineens voor de deur! Ik moest even wennen aan haar nieuwe haarkleur, maar toen ze eenmaal bellen voor me had geblazen was alles in orde.

Gisteren ben ik samen met mama naar Gorredijk (Friesland) gereden om weer eens met een deel van mijn novembervriendjes te meeten. We moesten elkaar nodig weer eens laten zien wat we allemaal al weer geleerd hadden. Het was echt heel gezellig en ik heb me prima vermaakt. Enige minpuntje was dat ik achterover van de geweldige zebrastoel ben gevallen. Zo op mijn achterhoofd! Gelukkig mocht ik bij mama uithuilen, alleen had ze niet in de gaten dat mijn tong tussen mijn tanden had gezeten en zo zaten we dus allebei helemaal onder het bloed . Gelukkig mocht mama een vest van de mama van Hessel aan en ik een shirt van Hessel. Dus toen kon ik gelukkig weer verder spelen.

Vandaag was het weer eens tijd om een bezoekje te brengen aan mijn nichtje Sophie. Het was erg gezellig en we hebben samen op de bank gezeten. Sophie vond het alleen niet leuk dat ik mijn vinger in haar mond stak, toen moest ze heel hard huilen. En ik schrok daar zo van dat ik dat maar niet meer gedaan heb.

Vandaag zijn we op feest geweest bij Emma, het dochterje van een ex-collega (Hes) van papa. De moeder van Emma (Valeria) komt uit Mexico, daardoor was het een lekker internationaal feestje! Het hoogtepunt van de middag was een heuse Piñata waar ik ook met een grote stok tegen mocht slaan!

Tijdens het slaan zongen de spaans sprekende mensen het volgende liedje:

Dale, dale, dale, no perdas el tino,
porque si lo perdes, pierdes el camino.
Esta piñata es de muchas mañas, sólo contiene naranjas y cañas.

Er was ook een vertaling in het Nederlands, maar papa en mama kunnen zich alleen nog herinneren dat ‘Dale’ meppen is, en dat ‘pierdes el camino’ vertaald werd met de boot missen.

–update–

Klik hier (de Flickr site van Valeria en Hes) voor meer foto’s van het feestje

Vanmiddag gingen we op bezoek bij Sonja en Bas. Eindelijk mocht ik rondkruipen in hun nieuwe stulpje aan de van der Monde straat. Leuk joh, al die boeken op dreumes hoogte, en zo’n leuke kat die peuter-schuw is!

Ook was ik erg gecharmeerd van de kunstig met een dienblad geconstrueerde salontafel waar ik lekker mee kon wiebelen!

Vandaag was ik bij mijn grote vriend Tijl op bezoek. Tijl was echt zo blij dat ik er was dat hij me letterlijk steeds omknuffelde Ook riep hij steeds “Hi!” als hij me weer zag. Nou dat is toch fijn he? Als je helemaal naar Wolvega rijdt en dan zo enthousiast wordt onthaald! Dat is dus voor herhaling vatbaar!

Zo, pfoe…. wat een lange dag vandaag zeg! Eerst moest ik met papa en mama mee een eettafel gaan uitzoeken… en daarna gingen we ook nog naar de bruiloft van Roel en Marjan. Eigenlijk was ik al best moe na terugkomst van de meubelmeneer; gelukkig kon ik onderweg naar Nijmegen nog eventjes indutten.

Wat een gedoe zeg, zo’n bruiloft… normaal als ik met veel andere mensen in een ruimte ben moet ik altijd allerlei kunstjes laten zien, nu moest ik stil zijn! Gelukkig kon ik even spelen met de zojuist ontvangen bellenblaas!

Later tijdens de receptie in de Waag kon ik gelukkig weer fijn spelen, en ik kreeg zelfs een aantal van die koekjes en nootjes die ik normaal nooit mag!

Vandaag ben ik op bezoek geweest bij Julius en Boaz, de tweeling van een vriendin van mama. Zij zijn ook in november 2005 geboren. Maar hoewel ze kleiner zijn dan ik, rennen ze me wel allebei voorbij Ik moet nog maar eens goed gaan oefenen met mijn loopkar, want de volgende keer wil ik natuurlijk wel met ze mee kunnen rennen Het was erg gezellig en ik heb erg gelachen om Julius, die ging mij de hele tijd kietelen

Julius en Boaz wonen in Amsterdam en op de terugweg heb ik daarom ook nog een bliksembezoek aan mijn nichtje Sophie gebracht. Ik moet natuurlijk wel in de gaten houden of ze goed groeit Maar ook met haar gaat het hartstikke goed!

Oke het is al weer een week geleden nu. Maar mama had het een beetje te druk om me te helpen met deze post…
Maar hier is ie dan toch, omdat het wel echt supergezellig was! Ik heb lekker met Hessel in de buggy door het centrum van Hilversum gereden. Daarna een boterham met appelstroop gegeten (je kunt op de snoet van Hessel zien dat dat echt hele lekkere appelstroop is ) En na de middagdut nog lekker met de megablocks gespeeld. Hessel heeft zelfs samen met zijn mama mee gedineerd! Kortom, het was een geslaagde dag en ik was zo moe van alle belevenissen dat ik als een blok in slaap viel (dus van mama mag Hessel zeker vaker komen spelen )

Eindelijk, EINDELIJK, EIN-DE-LIJK!! Gisteren is Sophie geboren. Phoe hee wat heb ik daar lang op moeten wachten… Maar het was het waard! Ik heb er echt een superschattig, lief en heeeel klein nichtje bij! Ik hoop dat ze snel groter groeit zodat we samen kunnen ravotten.

Tante Saskia en Oom David, van harte gefeliciteerd met jullie dochter! Ze is prachtig!