Vandaag hadden we een door-de-weekse-mee-eter. Rutger (een oud-collega van papa) kwam eindelijk eens kijken hoe ik er uit zag. Gelukkig was ik al wat minder ziek en heb ik lekker kunnen spelen met de baby-trommel die Rutger helemaal uit Brazilië heeft meegenomen:

Dankjewel!

Van tante Marjo en ome Frank heb ik laatst en hele leuke bal gekregen, speciaal voor mij meegebracht van de winter Efteling.

Ik vind het echt super leuk om daarmee te spelen, in dit filmpje zie hoe ik fijn met papa aan het ballen ben:

Bluh… ik ben echt ZO ziek… alhoewel ik gisteren al een keer de hele kamer door ben gelopen (jaja, bij Opa en Oma in Eindhoven) ben ik nu te slap om overeind te zitten . Vannacht moest ik zelfs overgeven… jakkie!

Gelukkig heb ik wel iets om naar uit te kijken. Via papa kreeg ik een geweldig mooie uitnodiging voor de piñata-party van Emma (het dochtertje van en oud-collega van papa):

Volgens papa en mama ben ik vast op tijd beter, daar hoop ik dan maar op!

Vanmiddag gingen we op bezoek bij Sonja en Bas. Eindelijk mocht ik rondkruipen in hun nieuwe stulpje aan de van der Monde straat. Leuk joh, al die boeken op dreumes hoogte, en zo’n leuke kat die peuter-schuw is!

Ook was ik erg gecharmeerd van de kunstig met een dienblad geconstrueerde salontafel waar ik lekker mee kon wiebelen!

Nou ik heb gister toch iets grappigs gekregen van mama. Een doosje met een rietje en als je daar dan op zoog dan kwam er aardbeiensap uit! Wat een uitvinding!

Vandaag was ik bij mijn grote vriend Tijl op bezoek. Tijl was echt zo blij dat ik er was dat hij me letterlijk steeds omknuffelde Ook riep hij steeds “Hi!” als hij me weer zag. Nou dat is toch fijn he? Als je helemaal naar Wolvega rijdt en dan zo enthousiast wordt onthaald! Dat is dus voor herhaling vatbaar!

Ik kon het al best een tijdje, geld in mijn spaarpot stoppen, maar papa en mama hadden het nog niet eerder op de gevoelige digitale tape gezet. Bij deze:

Zo, pfoe…. wat een lange dag vandaag zeg! Eerst moest ik met papa en mama mee een eettafel gaan uitzoeken… en daarna gingen we ook nog naar de bruiloft van Roel en Marjan. Eigenlijk was ik al best moe na terugkomst van de meubelmeneer; gelukkig kon ik onderweg naar Nijmegen nog eventjes indutten.

Wat een gedoe zeg, zo’n bruiloft… normaal als ik met veel andere mensen in een ruimte ben moet ik altijd allerlei kunstjes laten zien, nu moest ik stil zijn! Gelukkig kon ik even spelen met de zojuist ontvangen bellenblaas!

Later tijdens de receptie in de Waag kon ik gelukkig weer fijn spelen, en ik kreeg zelfs een aantal van die koekjes en nootjes die ik normaal nooit mag!

Terwijl ik vanavond vrolijk heen en weer aan het dabberen was vergat ik even dat ik van plan was papa en mama niet te laten merken dat ik eigenlijk prima kan lopen. Per ongelijk zette ik een paar (wel twee!) losse stapjes tussen de radiator en mijn stoel!

Gelukkig waren papa en mama te laat met de camera, dus er zijn geen harde bewijzen… fjieuw! Van ellende heeft papa maar een foto gemaakt waarop ik lekker op een koekje zit te peuzelen terwijl ik TV kijk:

EIN-DE-LIJK zijn dan toch (na een hoop leveringsproblemen) de goede fietsstoeltjes binnen. Mama is helemaal blij, want nu passen de stoeltjes eindelijk bij de fiets